“Geschonden wereld” is een cultuurhistorische en filosofische beschouwing waarin Johan Huizinga reflecteert op de morele en geestelijke crisis van de westerse beschaving aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. De auteur analyseert hoe moderniteit, massificatie, technisering en ideologische ontsporing hebben bijgedragen tot het verval van culturele waarden en menselijke waardigheid. Tegelijk onderzoekt Huizinga of en hoe herstel mogelijk is, waarbij hij pleit voor geestelijke herbronning, verantwoordelijkheidszin en culturele zelfbezinning. Het werk geldt als een indringend tijdsdocument en als Huizinga’s laatste grote cultuurkritische testament.

J. Huizinga

Geschonden wereld. een beschouwing over de kansen op herstel van onze beschaving