Dorp in Vlaanderen van Louis Paul Boon is een bundel van eerder in de pers verschenen stukken waarin Boon het Vlaamse dorpsleven observeert en becommentarieert met zijn kenmerkende mengeling van betrokkenheid en ironie. De teksten zijn geen doorlopend verhaal maar afzonderlijke schetsen en reflecties die samen een caleidoscopisch beeld vormen van het sociale, morele en materiële leven in een Vlaams dorp. Boon richt zijn blik op alledaagse figuren en situaties en legt onder de ogenschijnlijke rust van het dorpsbestaan spanningen bloot rond conformisme, sociale controle en ongelijkheid. In de context van zijn bredere oeuvre sluiten deze stukken aan bij zijn voortdurende aandacht voor de kleine man en voor de mechanismen van macht en uitsluiting binnen een hechte gemeenschap, terwijl ze tegelijk de brug slaan tussen journalistiek en literatuur door hun directe, toegankelijke stijl en maatschappelijk engagement.