De laatste fles, voor het eerst verschenen in 1930, is een karakteristieke verhalenbundel van de Vlaamse schrijver Jozef Simons. In deze verzameling korte verhalen en schetsen brengt de auteur op levendige en vaak humoristische wijze het volkse leven in de Kempen van de vroege 20e eeuw in beeld. De verhalen, met titels als ‘De negen zaligheden’ en ‘Het rookspierke van Pater Capistranus’, draaien om kleurrijke lokale figuren, plattelandsgebruiken, anekdoten en de sterke verbondenheid met de eigen streek en het geloof. Simons combineert in dit werk een milde, ironische blik met een diep begrip voor de volksziel, waardoor de bundel een waardevol tijdsdocument is van de Vlaamse streekliteratuur uit het interbellum. INHOUD De laatste fles De verrader Het rookspierke van Pater Capistranus Ne quid nimis De negen zaligheden Staart inkorten De strooptocht Tintelenteen De „Vlaamse Leeuw” in 't oerwoud De zeven hoofdzonden