De Kozakkentuin van Jan Brokken is een literaire non-fictie die het waargebeurde verhaal vertelt van de vriendschap tussen de Russische officier Alexander von Wrangel en de schrijver Fjodor Dostojevski tijdens diens verbanning naar Siberië in de 19e eeuw, een periode die volgde op zijn arrestatie wegens vermeende revolutionaire activiteiten en die bepalend werd voor zijn latere werk en wereldbeeld; tegen de achtergrond van het tsaristische Rusland, met zijn strenge strafkolonies en sociale tegenstellingen, schetst Brokken hoe Wrangel Dostojevski moreel en praktisch ondersteunt, onder meer door hem toegang tot boeken en intellectuele gesprekken te bieden, waardoor de schrijver ondanks zijn zware omstandigheden zijn innerlijke ontwikkeling voortzet, terwijl het boek tegelijk een breder historisch beeld geeft van ballingschap, vriendschap, menselijkheid en de kracht van literatuur in een onderdrukkend systeem.