Richard Henken's leven is verdeeld tussen zijn werk, het bijhouden van een kaartsysteem in een stoffige bibliotheek, en de verzorging van zijn zuster Meg, die aan het begin van de roman samen met een verpleegster is thuis gekomen na een lang verblijf in een psychiatrische inrichting. Hij is een gezonde, ingetogen man met gevoel voor verantwoordelijkheid, en hij heeft, op zijn manier, zelfs hart voor de zaak. Meg is zijn absolute tegenpool, ze loopt hem voortdurend achterna, ze praat hem na, ze bespot hem. Zo lang Richard in staat is zijn aandacht te verdelen tussen werk en Meg heeft hij een kans op een eigen leven. Hoe minder hij van zijn zuster begrijpt, des te normaler is hij zelf. Maar zijn schuldgevoel haar in de steek te hebben gelaten en, wanneer hernieuwde opname onvermijdelijk blijkt, opnieuw in de steek te laten, is te groot. Uiteindelijk is het Meg die hem in de steek laat, maar hij is niet in staat dat te zien. Of is Meg Richard's eigen zieke kant die definitief doorbreekt? Is hij de enige zieke? Wat Mojtabai beschrijft is een langzame en onherroepelijke identificatie, waarbij de vraag of het om twee personen of twee kanten van een persoon gaat irrelevant wordt. 'Een geniaal en schitterend werk... A. G. Mojtabai is een schrijfster met een geweldige natuurlijke gave.' A. Alvarez.

A. G. Mojtabai Pé Hawinkels (translator)

Wereldmij