In Intolerantie onderzoekt Slavoj Žižek op filosofische en maatschappijkritische wijze de grenzen van hedendaagse tolerantie, waarbij hij stelt dat de conventionele opvattingen over verdraagzaamheid vaak oppervlakkig blijven en de diepere structurele en ideologische conflicten verbergen. Hij daagt lezers uit om de schijnbare neutraliteit van tolerantie kritisch te beschouwen en benadrukt dat echte verandering soms confrontatie en een scherpe blik op de onderliggende machtsverhoudingen vereist, waarbij hij actuele politieke en sociale thema’s verweeft met psychoanalytische inzichten en culturele kritiek.