Het keerseken in de lanteern is een ingetogen en symbolisch prozawerk waarin Felix Timmermans het kleine, kwetsbare licht als metafoor gebruikt voor hoop, geloof en innerlijke goedheid. In korte beschouwende scènes verbindt de auteur het alledaagse leven met een diepere spirituele betekenis, gekenmerkt door eenvoud, mededogen en menselijke warmte. Het werk behoort tot Timmermans’ meer contemplatieve teksten en sluit aan bij zijn typische mengeling van religieuze gevoeligheid, volkse taal en poëtische beeldspraak.