Ze liep door Parijs toen er nog rijtuigen waren en zeilschepen op de Seine. Ze zwierf door Praag vlak voor de eerste wereldoorlog. Ze ging om met vermaarde Tachtigers en werd het medium voor hun memoires... Ze tekende, musiceerde, schreef verzen en novellen, necrologieën en historie: "Naar Groenland met de Frankendael"... Ze publiceerde in 1930 een dagboek vol Weltschmerz... En nu, 40 jaar later, werd haar tweede dagboek voltooid, dit keer niet alleen over lief en leed van de enkeling, maar over de ellende van miljoenen. "Het Duitse Schrikbewind" is een uiterst persoonlijk dagboek, dat de lezer over de bezetting informeert via de ervaringswereld van de mens en schrijfster Henriëtte Mooy. Op diverse plaatsen vloeit het journaal over in muzikale en literaire impressies. Op voedseltocht ontdekt zij in een oude boerenhuiskamer een portret van Bach. "Wat heerlijk zo'n oude vriend hier te vinden", noteert ze. Niettemin is het een fel geschrift, waarin ze lucht geeft aan de gevoelens van haat, vernedering en machteloosheid die ons toen overmeesterden. Hoogtepunten vormen de ooggetuigeverslagen van de Februaristaking, de jodenvervolging, de onderwaterzetting van de Wieringermeer en de bijeenkomst van de Vereniging van Letterkundigen juni 1941. (Lea Wijnberg in het Rotterdams Nieuwsblad). Samengesteld in opdracht van het ministerie van cultuur, recreatie en maatschappelijk werk.

Henriëtte Mooy

Het Duitse schrikbewind (1940-1945). Dagboek en herinnering