Het boek "Grondbegrip der Psychoanalyse" van Dr. A. J. Westerman Holstijn uit 1948 biedt een systematische inleiding tot de fundamentele theorieën van Sigmund Freud en de verdere ontwikkeling van de psychoanalytische school in Nederland. Als privaatdocent aan de Universiteit van Amsterdam beschrijft de auteur de overgang van vroege methoden zoals hypnose en loutering naar de kernconcepten van verdringing, overdracht en de dynamiek van het onbewuste, waarbij hij tracht de complexe psychologische processen toegankelijk te maken voor een academisch publiek. Tegen de historische achtergrond van de vroege naoorlogse jaren weerspiegelt dit werk de institutionalisering van de psychoanalyse binnen de Nederlandse psychiatrie en de belangrijke rol die Westerman Holstijn speelde in de verspreiding van het freudiaanse gedachtegoed buiten de klinische praktijk.