Godenslaap van Erwin Mortier vertelt het verhaal van een bijna honderdjarige vrouw die terugblikt op haar leven en jeugd in België en Frankrijk tijdens en na de Eerste Wereldoorlog. Door haar herinneringen ontvouwen zich persoonlijke ervaringen van liefde, verlies en de kleine dagelijkse momenten die haar bestaan vormgaven, verweven met de maatschappelijke en historische veranderingen van die tijd. Mortier legt in de roman nadruk op de subjectieve beleving van tijd en geheugen, waarbij de grens tussen verleden en heden vaak vervaagt en de innerlijke beleving van het personage centraal staat. Het boek is poëtisch van stijl, reflecteert op vergankelijkheid en persoonlijke geschiedenis, en plaatst individuele herinneringen in een bredere historische context.