LOUIS VERBEECK aanschouwde het levenslicht te Tessenderlo op een frisse novemberdag van het jaar 1932. Hij is dus van voor de oorlog en werd ingedeeld bij de kategorie der bantamgewichten in Luilekkerland. Na zijn publiciteitsjaren zat hij 's avonds dikwijls met een lichte muze op de schoot, een muze met een keukenschortje, gewapend met stoffer en blik, een muze die bubbelgummend haar liefde verklaart aan het leven, het leven van iedere dag. De gesprekken met haar kwamen terecht in een stel radioprogramma's, in vele Vlaamse zalen op kleinkunstavondjes, in de wekelijkse kroniekjes van 'De Bond' met als titel 'Mensjes Prikken', in twee vaarzenbundeltjes 'Vergulde Ramenassen' (1960) en 'Flirt met de Muze' (1962) en in de twee Vlaamse Pockets, die hij samen met Jos Ghysen zonder literair alibi publiceerde, te weten: 'De Muzen hebben hun Ekskuzen' en 'De Tweede Muzen'. Hier is dan 'Bubbelgummen', de nieuwste reeks blaasjes die zijn muze met haar kauwgom blies. Ook dit keer biedt zijn muze haar ekskuzen aan omdat zij deze luiers ophangt aan de waslijn van Uw droom.

Louis Verbeeck

Bubbelgummen